Bewerken van Sky Vistas

Ga naar: navigatie, zoeken

Waarschuwing: u bent niet aangemeld. Uw IP-adres wordt opgeslagen als u wijzigingen op deze pagina maakt. Wanneer u aanmeldt of een gebruiker aanmaakt verschijnen uw bewerkingen onder uw gebruikersnaam, naast andere voordelen.

Deze bewerking kan ongedaan gemaakt worden.

Hieronder staat de tekst waarin de wijziging ongedaan is gemaakt.

Controleer voor het opslaan of het resultaat gewenst is.
Huidige versie Uw tekst
Regel 4: Regel 4:
 
Dit boek is speciaal geschreven voor hen die de sterrenhemel willen bekijken met verrekijkers of Richest-Field Telescopes (RFT). Sommige objecten (Plejaden, Noord Amerikanevel) zijn immers mooier te zien door een 11x80 dan een gewone telescoop omdat de laatste vaak een te klein beeldveld heeft. Maar gelukkig beschrijft het boek niet alleen objecten voor grote verrekijkers maar ook voor kleinere. Met name de 7x35, de 10x50 en de 11x80 worden genoemd, hoewel voor sommige beschrijvingen ook een 25x100 gebruikt blijkt te zijn.
 
Dit boek is speciaal geschreven voor hen die de sterrenhemel willen bekijken met verrekijkers of Richest-Field Telescopes (RFT). Sommige objecten (Plejaden, Noord Amerikanevel) zijn immers mooier te zien door een 11x80 dan een gewone telescoop omdat de laatste vaak een te klein beeldveld heeft. Maar gelukkig beschrijft het boek niet alleen objecten voor grote verrekijkers maar ook voor kleinere. Met name de 7x35, de 10x50 en de 11x80 worden genoemd, hoewel voor sommige beschrijvingen ook een 25x100 gebruikt blijkt te zijn.
  
Omdat de verrekijker als instrument is genomen heeft dat gevolgen voor de keuze van de objecten. Zo ligt de nadruk op open sterrenhopen en nevels, terwijl planetaire nevels en sterrenstelsels minder aan bod komen. Wel wordt uitgebreid beschreven hoe de verschillende sterrenstelsels zich in clusters samenvoegen en hoe hun onderlinge samenhang in elkaar zit.
+
Omdat de verrekijker als instrument is genomen heeft dat gevolgen voor de keuze van de objecten. Zo ligt de nadruk op open sterrenhopen en nevels, terwijl planetaire nevels en sterrenstelsels minder aan bod komen.
  
Behalve een beschrijving van de verschillende bezienswaardigheden bevat het boek ook een uitgebreide inleiding. Hierin wordt uitgelegd wat sterren zijn, hoe hun evolutie is, hoe ze zich samenvoegen in sterrenhopen en sterrenstelsels, etc. Natuurlijk komen ook de verschillende type nevels aan bod. Overigens is deze inleiding soms woordelijk dezelfde als de inleiding in [http://www.astrowiki.nl/index.php/Night_Sky_Observer%27s_Guide ''Night Sky Observer's Handbook'']. Na de inleiding worden in de daarop volgende hoofdstukken achtereenvolgens de open sterrenhopen beschreven, nevels, sterrenstelsels, bolhopen en planetaire nevels. Aardig is dat daarmee tevens uitgelegd wordt hoe de anatomie van Melkweg er uitziet.
+
Behalve een beschrijving van de verschillende bezienswaardigheden bevat het boek ook een uitgebreide inleiding. Hierin wordt uitgelegd wat sterren zijn, hoe hun evolutie is, hoe ze zicht samenvoegen in sterrenhopen en sterrenstelsels, etc. Natuurlijk komen ook de verschillende type nevels aan bod. Overigens is deze inleiding soms woordelijk dezelfde als de inleiding in ''Night Sky Observer's Handbook''. Na de inleiding worden in de daarop volgende hoofdstukken achtereenvolgens de open sterrenhopen beschreven, nevels, sterrenstelsels, bolhopen en planetaire nevels. Aardig is dat daarmee tevens uitgelegd wordt hoe de anatomie van melkweg er uitziet.
  
Boven alles is het boek een platenboek. De Duitse fotograaf Gerald Rhemann is verantwoordelijk voor het uitgebreide fotomateriaal. Deze bestaan uit 43 kleurenplaten (gebundeld in drie katernen) en talloze zwartwit-afbeeldingen die tussen de tekstgedeelten staan. De tekst zelf is geschreven door Craig Crossen die ook de schrijver is van een wat ouder werk, ''Binocular Astronomy (1992)'', dat min of meer als de voorganger van ''Sky Vistas'' is te beschouwen. Er zijn geen sterrenkaarten aanwezig. Gelukkig zijn bij de beschrijvingen van de sterrenstelsels wel enkele figuren ter verduidelijking geplaatst.
+
Boven alles is het boek een platenboek. De Duitse fotograaf Gerald Rhemann is verantwoordelijk voor het uitgebreide fotomateriaal. Deze bestaan uit 43 kleurenplaten (gebundeld in drie katernen) en talloze zwartwit-afbeeldingen die tussen de tekstgedeelten staan. De tekst zelf is geschreven door Craig Crossen die ook de schrijver is van een wat ouder werk, ''Binocular Astronomy (1992)'', dat min of meer als de voorganger van ''Sky Vistas'' is te beschouwen. Er zijn geen sterrenkaarten aanwezig.
  
  
Regel 72: Regel 72:
  
 
== Mijn mening ==
 
== Mijn mening ==
Dit is zonder meer een van de mooiste boeken in mijn boekenkast. Het is een zwaar boek met glossy bladzijden. De diverse platen en foto's behoren tot de mooiste die ik ken. Tegelijk is dat het grote nadeel. Om de beschrijvingen te visualiseren moet je nog al eens zoeken en terug bladeren naar de betreffende afbeeldingen. Het boek heeft geen sterrenkaarten en dat vind ik toch wel een gemis. (In de tekst wordt regelmatig naar [http://www.astrowiki.nl/index.php/Uranometria_2000.0 ''Uranometria 2000.0''] verwezen.) Hetzelfde geldt voor het ontbreken van afbeeldingen in de inleiding, bijvoorbeeld van een Hertzprung-Russeldiagram. Eigenlijk is het boek onleesbaar zonder een goede atlas met een redelijke diepgang qua magnitude en afgedrukte DSO's. De opbouw is voor het voorbereiden van een waarneemsessie niet echt handig. De objecten worden niet per sterrenbeeld of hemeldeel beschreven maar per objectsoort en dat betekent heel wat bladerwerk. De hierboven getoonde uitgebreide inhoudsopgave laat dit duidelijk zien. Een enkele keer is dat zelfs meer dan lastig. Zo wordt M16 zowel in het gedeelte over Open Clusters (blz 53) behandeld als in het gedeelte over nevels (blz 143). Dat is niet intuïtief.  
+
Dit is zonder meer een van de mooiste boeken in mijn boekenkast. Het is een zwaar boek met glossy bladzijden. De diverse platen en foto's behoren tot de mooiste die ik ken. Tegelijk is dat het grote nadeel. Om de beschrijvingen te visualiseren moet je nog al eens zoeken en terug bladeren naar de betreffende afbeeldingen. Het boek heeft geen sterrenkaarten en dat vind ik toch wel een gemis. Hetzelfde geldt voor het ontbreken van afbeeldingen in de inleiding, bijvoorbeeld van een Hertzprung-Russeldiagram. Eigenlijk is het boek onleesbaar zonder een goede atlas met een redelijke diepgang qua magnitude en afgedrukte DSO's. De opbouw is voor het voorbereiden van een waarneemsessie niet echt handig. De objecten worden niet per sterrenbeeld of hemeldeel beschreven maar per objectsoort en dat betekent heel wat bladerwerk. De hierboven getoonde uitgebreide inhoudsopgave laat dit duidelijk zien. Een enkele keer is dat zelfs meer dan lastig. Zo wordt M16 zowel in het gedeelte over Open Clusters (blz 53) behandeld als in het gedeelte over nevels (blz 143). Dat is niet intuïtief.  
  
De kleurenfoto's zijn in drie aparte katerns verzameld. Helaas zijn de beschrijvingen ervan voor in het boek te vinden en niet bij de foto's zelf. Dit is onhandig en noodzaakt opnieuw tot uitgebreid heen en weer bladeren.
+
Het boek is in het Engels geschreven en dat zal de meeste Nederlandse lezers geen problemen opleveren. Er zitten soms wat merkwaardige foutjes in de tekst. Zo wordt in de beschrijving van de emissienevels steevast het woord florescence gebruikt in plaats van fluorescence. Verder - en ik weet dat die gedachte bizar is - kan ik me soms niet aan de indruk onttrekken dat sommige gedeeltes uit een andere taal zijn vertaald. Dit geldt met name voor de gedeeltes na de inleiding. Onvermijdelijk zijn verder zaken als een niet correcte verwijzing naar een afbeelding, zoals de verwijzing op blz 45 (bij M25) naar foto 2.4 terwijl dat foto 3.4 blijkt te zijn.
  
De beschrijvingen van de objecten zijn uitgebreid. Duidelijk is dat deze zijn gemaakt door een ervaren waarnemer met behulp van goede verrekijkers onder een zeer heldere hemel. Ik vraag me af of we in Nederland met de zelfde openingen hetzelfde kunnen waarnemen. Bovendien zouden de prachtige foto's bij argeloze lezers de verwachting kunnen opwekken dat door verrekijkers de zelfde beelden zijn te zien. Dat is zeker niet het geval.
+
De beschrijvingen van de objecten zijn uitgebreid. Duidelijk is dat ze zijn gemaakt door een ervaren waarnemer met behulp van goede verrekijkers onder een zeer heldere hemel. Ik vraag me af of we in Nederland met de zelfde openingen hetzelfde kunnen zien. Bovendien zouden de prachtige foto's bij argeloze lezers de verwachting kunnen opwekken dat door verrekijkers de zelfde beelden zijn te zien. Dat is zeker niet het geval.
 
+
Het boek is in het Engels geschreven en dat zal de meeste Nederlandse lezers geen problemen opleveren. Er zitten soms wat merkwaardige foutjes in de tekst. Zo wordt in de beschrijving van de emissienevels steevast het woord florescence gebruikt in plaats van fluorescence. Verder - en ik weet dat die gedachte bizar is - kan ik me soms niet aan de indruk onttrekken dat sommige gedeeltes uit een andere taal zijn vertaald. Dit geldt met name voor de gedeeltes na de inleiding.
+
 
+
Onvermijdelijk zijn verder zaken als een niet-correcte verwijzing naar een afbeelding, zoals de verwijzing op blz 45 (bij M25) naar foto 2.4 terwijl dat foto 3.4 blijkt te zijn. Op pagina 139 staat overigens een zelfde foutieve verwijzing naar foto 2.4. Dit moet dus ook 3.4 zijn. Verder betwijfel ik de opmerking op pagina 22 dat de Great Rift in Ara terugkomt in de Melkweg. Dit gebeurt eigenlijk in Norma. Op pagina 162 staat foutief bij het onderschrift van foto 3.14 dat de Cocoonnevel IC 5168 is; correct is IC 5146. Een officiële errata-lijst heb ik niet kunnen vinden, dus er kunnen meer foutjes in zitten die ik niet heb kunnen ontdekken.
+
 
+
Mijns inziens is het boek volkomen ongeschikt om in het veld te gebruiken. Wel is het een typisch leesboek en bedoeld om aan een tafel te lezen met een goede atlas ernaast. Het bevat een schat aan informatie en ondanks de boven benoemde minpuntjes is het een heerlijk boek om eens rustig door te lezen, bijvoorbeeld op een regenachtige dag. Mij heeft het met name goed geholpen de structuur van de Melkweg te doorgronden. Zo weet ik nu dat als we M24 observeren, we door een spiraal arm heen kijken (Sagittarius/Carina-arm) naar een andere arm (Norma-arm) die dichter bij het Melkwegcentrum ligt.
+
 
+
 
+
== Samenvatting ==
+
+ Prachtige uitvoering.
+
 
+
+ Prachtige foto's.
+
 
+
+ Leerzame tekst.
+
 
+
 
+
- Te weinig afbeeldingen in de vorm van kaarten en figuren.
+
 
+
- Geen afbeeldingen of tekeningen van wat visueel waarneembaar is.
+
 
+
- Niet-intuïtieve indeling van de objecten.
+
 
+
- Niet geschikt voor in het veld.
+
 
+
- Niet in Nederlandse taal. (Het Engels zal in de praktijk echter waarschijnlijk geen probleem zijn.)
+
 
+
 
+
Score voor beginners: 6
+
 
+
Score voor gevorderden: 8,5
+
  
 +
Mijns inziens is het boek volkomen ongeschikt om in het veld te gebruiken. Wel is het een typisch leesboek en bedoeld om aan een tafel te lezen met een goede atlas ernaast. Het bevat en schat aan informatie. Met name heeft het mij goed geholpen de structuur van de Melkweg te doorgronden. Zo weet ik nu dat als we naar M24 kijken, we door een spiraal arm kijken (Sagittarius/Carina-arm) naar een andere arm (Norma-arm) die dichter bij het Melkwegcentrum ligt.
  
  

Let op: alle bijdragen aan Astrowiki worden geacht te zijn vrijgegeven onder de Public Domain (zie Astrowiki:Auteursrechten voor details). Als u niet wilt dat uw tekst door anderen naar believen bewerkt en verspreid kan worden, kies dan niet voor "Pagina opslaan".
Hierbij belooft u ons tevens dat u deze tekst zelf hebt geschreven of overgenomen uit een vrije, openbare bron.
Gebruik geen materiaal dat beschermd wordt door auteursrecht, tenzij u daarvoor toestemming hebt!

Annuleren | Hulp bij bewerken (opent in een nieuw venster)