Eclipsreis Turkije 2006 (Verslag Norbert)

Uit Astrowiki
Ga naar: navigatie, zoeken

Menigeen keek me raar aan toen ik vertelde dat ik speciaal voor een eclips naar Turkije zou afreizen. Kijken naar een fenomeen dat weinigen gezien hebben is sowieso moeilijk te verkopen. Na de beslissing volgden een paar weken van wikken en wegen: wel fotograferen of niet, telescoop mee en waarop? Uiteindelijk werd het een 80ed telescoop op een nieuwe vixen porta montering. Bij elkaar een kilo of 8 en razendsnel op te zetten.

Ik ben niet zo snel zenuwachtig, maar deze dagen voor de eclips begon zelfs mijn lijf signalen van spanning af te geven. Diagnose 'astro-stress'. Geheel volgens verwachting belandden we in een groot massa-hotel. Een prima slaapkamer, maar wel diagonaal slapen. We waren met een delegatie van vrienden en enthousiastelingen van de sterrenwacht. Ik vond het enorm leuk om de club aangevuld te zien met astrostarters uit heel Nederland. De twee dagen voor de eclips waren zenuwachtig en mega-gezellig. Wat een enorme lol met Brinx, Demelza, Bart en Roel-en-vriendin! In een akelig hoog tempo vlogen de grappen over tafel. In die dagen hebben we de wipkip officieel geadopteerd als eclipsmascotte. Verder lette ik een beetje op het eten: stel je voor dat je daar hevig flatulent en laxerend de eclips door het matglazen wc-raampje zou moeten bekijken! Onze activiteiten stonden in schril contrast met de massatoeristische trekjes van het subtropische mega-hotel. 'Lekker tweezijdig bakken' versus 'pagina 4 van de Espenak-bijbel'. Over de voortreffelijke animatie zal ik niet uitwijden, daar is al genoeg over geschreven. Dus op naar de eclipsdag. Woensdagochtend hing er bij milde temperatuur geen wolkje in de lucht. De zee was strak en het uitzicht op de duinen en het amphitheater zorgden voor een ontspannen start van een bijzondere dag. Iedereen had een vorm kriebel, sommigen te veel en hadden wat bosschages nodig. Er hing een sfeer van verbroedering en pure opwinding. Na jaren was het schoolreisjesgevoel weer terug. Iedereen nam stelling en het eerste contact was een feit. Je kon de hap uit de zon goed zien en ik projecteerde hem op de grond. Een voorproefje voor wat komen zou. Geleidelijk werd het koeler en God bediende het knopje van de dimmer. Ook stak de eclipsbries op. Het licht veranderde in Technicolor en mijn ogen moesten wennen aan de kleuren. Het wit werd gewassen in een bonte was op 80 graden. Trui aan. Twijfel: fotograferen of niet? Gelukkig was het beeld door de camerazoeker mooi. Ik had de belichtingstijden en standen uit de Espenak goed en de focus ook prima... Foto of niet?

Het sikkeltje werd erg klein en ik besloot toch achter het toestel te blijven...


Pats! Eclipse...Totaal!! In een flits gebeurde het en ik zag met het blote oog een gat in de zon en in de zoeker omringde de zon zich met haar juwelen. Geheel willekeurig drukte ik meermaals op de draadontspanner. Niet geschoten was altijd mis.


Eclipse4.jpg



Pats! Daar verscheen de eerste parel van de laatste fase. Nog 1 afgeklikt voordat ik mijn ccd de vernieling in zou helpen. Net op tijd ging het filter er weer op. De totaliteit was over, sneller dan ik er erg in had. De minuten heb ik intenser beleefd dan wat dan ook. De totaliteit en de fase erna waren met niets te vergelijken. Niet je examenfeestje of je eerste goede vrijpartij, niet een stevige koffie op een zomers terras in de ochend. Nee beter dan dat, heel anders maar beter best in de overtreffende trap. Dit natuurfenomeen pakt al je zintuigen op, schudt ze eens flink door elkaar en laat ze dan zachtjes vallen.

De laatste fasen bestonden uit een enorme behoefte aan een sigaret, het weerstaan ervan en het kijken of de foto's wat opgeleverd hebben. En hoe!

Eclipsenop.jpg

De dagen erna stonden in het teken van nagenieten en delen, heel veel delen. Jammer dat het voorbij is, maar ik klaag nergens meer over. Totdat ik weer in Nederland ben, want daar mag het. Graag wil ik iedereen bedanken, allereerst de veroorzaker ervan (in de vorm van God of natuurkracht of allebei), die te gekke astrostarters, al de vrienden en medewerkers van Copernicus en bart-av.nl, de hotelpimp, de zoute snor van de koffiebar, de dino's van de zwembandrand, het vogeltje uit de grill en alle oplichters die me wilden tillen, de enige beschaafde ober uit Side, de zwerfkatjes, de professor uit Novi Sad, architecten uit Kiev en Aldebaran van het wetenschapsforum en natuurlijk alle astrostarters die wellicht tot vermoeiens toe de verhalen moesten aanhoren.

Geschreven in het vliegtuig op 2 april. --Nop 3 nov 2006 21:17 (CET)